Culture

A Masterpiece

Απολείπειν ο θεός Aντώνιον                                                                    The God Abandons Antony

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί                                          At midnight, when suddenly you hear
αόρατος θίασος να περνά                                                                    an invisible procession going by
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—                                                    with exquisite music, voices,
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου                               don’t mourn your luck that’s failing now,
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου                                      work gone wrong, your plans
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.             all proving deceptive – don’t mourn them uselessly.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,                                        as one long prepared, and full of courage,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.                       say goodbye to her, to Alexandria who is leaving.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν                  Above all, don’t fool yourself, don’t say
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·                                   it was a dream, your ears deceived you
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.                                  don’t degrade yourself with empty hopes like these.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,                                       As one long prepared, and full of courage,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,          as is right for you who were given this kind of city,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,                                       go firmly to the window
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι                                                 and listen with deep emotion,
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,                            but not with the whining, the pleas of a coward;
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,                                            listen – your final pleasure – to the voices,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,                                  to the exquisite music of that strange procession,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.                 and say goodbye to her, to the Alexandria you are losing.

Κ.Π. Καβάφης – Ποιήματα 1897-1933                                            C.P. Kavafys – Poems 1897-1933

Περισσότερα: Κ.Π. Καβάφης                                                             More: C.P. Kavafys

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s